Ο  Προφήτης Ηλίας Πάππας

( Ο Αι-Λιάς στα Κάστρα )

 

 

Γραπτές μαρτυρίες για το πότε κτίστηκαν τα ξωκλήσια της Πάππας δεν έχουμε. Μόνο τα ερείπια σώζονται που μας δηλώνουν την ύπαρξή τους, αρκετών απ΄ αυτά.

Αγία Παρασκευή στην περιοχή της Σέλισκας.

Αγία Τριάδα στο Κεφαλόβρυσο.

Αι-Γιάννης στο Παλιοχώρι.

Παναγία στη θέση Παναγιά, κάτω από τη βίγλα.

Άγιος Κωνσταντίνος στο κάστρο της Λαϊνας.

Αι-Λιας στο ψηλό Κοτρώνι.

Αι-Λιας στα κάστρα στο χοροστάσι.

        Εκτός από τα ερείπια,  αυτών που σώζονται, η προφορική παράδοση μας πληροφορεί για χορούς και πανηγύρια, για γεγονότα που εκτυλίχτηκαν σε αυτούς του χώρους, όπως φονικά και άλλα.. Αυτή την  παράδοση  δεν μπορούμε να την παραβλέπουμε γιατί μας φέρνει κοντά στις εποχές της ΄΄ ακμής ΄΄ ετούτου του τόπου και του κάθε χώρου χωριστά.

        Στην προσπάθειά μας να αξιοποιήσουμε την περιοχή που βρίσκονται τα Κάστρα θεωρήσαμε σκόπιμο &  πρέπον, μετά τον δρόμο προσπέλασης σ΄ αυτή την  ΄΄ άβατη΄΄  βουνοσειρά να χτίσουμε εκ νέου το ξωκλήσι του προφήτη Ηλία, κοντά και δίπλα στα αρχαία ερείπια.

        Το χτίσιμο ενός εξωκλησιού ήταν παλιό αίτημα των κατοίκων του χωριού μας, μα ποτέ δεν γίνηκε η αρχή. Μετά από συνεννοήσεις αφού ερευνήσαμε την ΄΄τοπογραφία΄΄  της περιοχής, βρήκαμε το κατάλληλο σημείο που έχει ανοιχτό ορίζοντα και ορατότητα στο χωριό.

Καταλήξαμε ποιος θα είναι ο τόπος λατρείας και προσευχής. Και πράγματι συνταίριαξαν όλα τα στοιχεία ώστε να είναι το πιο ψηλό σημείο της περιοχής αυτό που αρμόζει να υποδεχτεί ένα τέτοιο έργο που να προσιδιάζει με το χώρο.

        Το δύσβατο της περιοχής, το τραχύ και απόκοσμο, το γενικότερο χαρακτηριστικό περιβάλλον της χαράδρας του Νευρικού δίνει στον τόπο μια ιδιαίτερη σημασία. Κάνει τον τόπο εκλεκτό. Ο ίδιος ο τόπος σου προκαλεί μια αμηχανία. Είναι ησυχαστήριο.

Εκεί λοιπόν επιλέξαμε να ΄΄ξαναστηθεί΄΄ ο Αι-Λιάς.

Μετά από κοπιώδεις προσπάθειες σχεδόν πέντε χρόνων έγινε το ιερό οικοδόμημα, εκεί ανάμεσα στο εξωτερικό τοίχος των κάστρων και  τον πρώτο προστατευτικό  περίβολο του οχυρωμένου χώρου.

Το ξωκλήσι έγινε πέτρινο, με πολυγωνικό , ακανόνιστο σχεδόν τρόπο και βαθύ αρμό. Ο ρυθμός είναι βασιλική , μονόκλιτη,  σταυροειδής μετά τρούλου, όπως την έδωσαν οι ντόπιοι λαϊκοί λιθοξόοι τεχνίτες. Οι πέτρες, μεταφερθήκαν από τη  γύρω περιοχή και σμιλεύτηκαν με κόπο στον ίδιο χώρο.

Ο ναός , μικρός έγινε  ΄΄ εκ βάθρων ωραίος και περικαλής΄΄.

Με δεδομένη την ιστορικότητα του χώρου-μνημείου και τον χαρακτήρα του ως σύμβολο του χωριού (έστω και κρυμμένου) προσπαθήσαμε να ΄΄ δέσουμε ΄΄ αισθητικά το ναό με το γύρω περιβάλλον. Να μην υπάρχουν υπερβολές  ούτε και προσβολές. Και πράγματι το πετύχαμε. Μια επίσκεψη πείθει τον καθένα.

Η είσοδος του ναού γίνεται από τη δυτική πλευρά δια τοξοειδούς πόρτας. Το ΄΄ουράνιο φως ΄΄ εισέρχεται από τα πέντε παράθυρα του κάτω ΄΄  δώματος ΄΄  αλλά και από τα τέσσερα του τρούλου. Τα δε τζάμια που είναι χρωματιστά , δίνουν μια άλλη αίσθηση.

Καταφέραμε λοιπόν μια μικρή , ταπεινή και μονόχωρη εκκλησία. Ένα ξεχωριστό τόπο λατρείας, λίγα μέτρα πιο πέρα από τον χώρο όπου η προφορική παράδοση ήθελε τον παλιό Αι-Λιά (της τούφας).

Έγνοια μας τώρα να δημιουργηθεί  κατάλληλος χώρος γύρω του εξωκλησιού ώστε να μπορεί να σταθούν και να φιλοξενηθούν  οι επισκέπτες και να απολαύσουν το περιβάλλον , χειμώνα ή καλοκαίρι.

Στις 19-7-2000 έγιναν τα θυρανοίξια από το μητροπολίτη Φθιώτιδος και παρουσία πλήθους κόσμου, από το χωριό μας και τις γύρω περιοχές.

Οι ντόπιοι που μένουν στο χωριό αλλά και οι ξεριζωμένοι Παππιώτες, όπως και οι φίλοι του χωριού μας,   θα έχουν το δικό τους προσκύνημα , έξω από το χωριό.

Αγιογραφήθηκε επιμελώς με δωρεές συγχωριανών και φίλων μας.

Κάθε χρόνο εορτάζεται πανηγυρικά η χάρη του προφήτη Ηλία τις μέρες που στο χωριό μας ανοίγουν τα περισσότερα σπίτια.

 

 

Σ.σ.  Το ξωκλήσι έγινε με την οικονομική συνδρομή των χωριανών και την καθοριστική κοπιώδη και αφιλοκερδή προσπάθεια  των Π.Γ.Κοντοβά, Γ.Δ.Μελισσά και Στ.Γ.Μπλούκα.

 

                                                                                             Σ.Γ.Μ